شاخه: تئاتر
نوع: مقاله

مجموعه‌ی نقدهای جشنواره‌ی هفدهم تئاتر فجر، منتشرشده در فصلنامه‌ی «کتاب صحنه» شماره‌ی پنج، زمستان۱۳۷۷، شامل پنج نقد کوتاه از جلال تهرانی‌ست. پنج نقد بر این پنج اثر:

«رستم و سهراب»، کارِ پری صابری

«فرود سیاوش»، کارِ مریم معترف

«شیخونِ زاگرس»، کارِ فرزاد قاسمی‌گودرزی

«سلطان و سیاه»، کارِ علی نصیریان

«برخوانِ هفت‌خوان»، کارِ اکرم قاسم‌پور

ادامه‌ی مطلب...

شاخه: تئاتر
نوع: مقاله

نویسنده در این مقاله با تکیه بر نمایشنامه‌ی «هاملت با سالاد فصل» اثر «اکبر رادی»، ویژگی‎های ساختاری و بافت زبان آثار رادی را برمی‌شمارد. رادی، تأکید ویژه‌ای بر «بافتِ زبانیِ» آثارش دارد. بررسی نوع نگاه رادی به این مفهوم می‌تواند دریچه‌ای به درک آثارش باز کند.از سوی دیگر، رادی نویسنده‌ای‌ست با دیدگاه‌های اجتماعی مشخص. او در آثارش، از چه راهی به انتقال دیدگاه‌های اجتماعی و تاریخی‌اش می‌پردازد؟

ادامه‌ی مطلب...

شاخه: تئاتر
نوع: مقاله

در این مقاله، جلال تهرانی، روح حسن مقدم (نمایشنامه‌نویس معروف ایرانی، متولد ۱۲۷۷ شمسی و وفات‌یافته به‌ سال ۱۳۰۴) را به زمان حال احضار می‌کند. با او گفت‌وگو می‌کند. درباره‌ی اطلاعاتِ شناسنامه‌ایِ زندگی‌اش، درباره‌ی مفهوم زیبایی و ارتباطش با زمان و پیش‌بینی‌پذیری، درباره‌ی اثر معروف مقدم، پایه‌های نگاه مقدم به تئاتر و امر دراماتیک، و مواردی از این دست.

ادامه‌ی مطلب...

شاخه: تئاتر, گرافیک
نوع: مقاله, یادداشت, گفت‌و‌گو

برای بررسی دو کارِ اجراشده از «امیر امجد»، در تماشاخانه‌ی مهر، نویسنده ابتدا یک تاریخچه‌ی کلی از تجربه‌های ابزورد در تئاتر را بررسی می‌کند. نسبت‌ها و تفاوت‌های این دو اجرای امیر امجد را با آثار ابزورد تشریح می‌کند. و یک سؤالِ اساسی: آیا تئاتر ابزورد، به‌کلی از ساختمان منطقی و شیوه‌های لازم‌الاجرای شیوه‌های واقع‌گرا یا کلاسیک به‌دور است؟ یا، اتفاقا به‌ دلیل از دست‌ دادنِ امکانات نمایشیِ معمول آن شیوه‌ها (برای جذب مخاطب و ایجاد تعلیق)، ساختار پیچیده‌تری دارد؟ جواب، گزاره‌ی دومی‌ست. با در نظر گرفتن تفاوت رویکردِ مؤلفانِ تئاتر ابزورد به منحنی‌های کلاسیک‌شده‌ی مبتنی بر تعادل اولیه و ثانویه.

ادامه‌ی مطلب...